25-04-2012....01-05-2012

άπιστε καιρέ, τραγούδα, σιγανά

να σε ακούω κι όταν κοιμάμαι...

Marinaleda:Το ισπανικό χωριό "θαύμα" με μηδενική ανεργία! - Λόγιος Ερμής

Αξίζει να το δείτε!
Marinaleda:Το ισπανικό χωριό "θαύμα" με μηδενική ανεργία! - Λόγιος Ερμής

άρωμα ζωής...

Η ζωή μου είναι τίποτα,
τίποτα δεν είναι...
παρά μόνο ροδοπέταλα
που θα δώσουν άρωμα στο χώμα , όταν θαφτούν

η τέχνη μπορεί να εκφράσει κομμάτια του εαυτού σου, που ούτε εσύ μπορείς να καταλάβεις....

γητευτές μου εσείς
ναυαγοσώστες
απάνω στα μπράτσα σας
θα γραπωθώ
να σώσω ότι βρήκα



(ανάμεσα στα ποιήματα που έγραψα εν μία νυκτί, κι ενώ είχα τελειώσει το "Ο ύπνος των αγαλμάτων" του Νίκου Διακογιάννη για το οποίο θα κάνω λόγο σε επόμενη ανάρτηση! )

το βιβλίο της ζωής δεν κλείνει ποτέ

τα γεγονότα που συμβαίνουν στη χώρα μας και στην Ευρώπη είναι αρκετά για να ξεφύγουμε λίγο από το ύφος

Άραγε ποιους σκοπούς εξυπηρετεί το νέο Χρονολόγιο αναρωτηθήκατε;;;
Εκ πρώτης σαν μόνο θετικό λες οκ , μπορώ να δω τι έκανα και τι έλεγα πριν 3 χρόνια. Όμως μόνο εσύ μπορείς να; το δεις;;;

Εγώ όταν το είδα νόμιζα πως μπήκα σε τσίρκο, όχι ότι δεν είμαστε.. Είναι τόσο κακοστημένο επειδή ακριβώς εξυπηρετεί σκοπούς.
Και αυτή η διχοτόμηση.... Παραπέμπει σε Βερολίνο ή νομίζω;;;( Β΄Παγκόσμιο πόλεμο.)

Διχοτόμηση της Ευρώπης ετοιμάζει το Βερολίνο- ξεκάθαρα είναι πλέον τα γερμανικά σχέδια, με γαλλική χείρα βοηθείας, για τη δημιουργία μιας Ευρώπης «δύο ταχυτήτων», που θα περιλαμβάνει μία μικρότερη ευρωζώνη, τον «σκληρό πυρήνα» του κοινού νομίσματος και τα περιφερειακά κράτη που δεν θα έχουν δημοσιονομική σύνδεση με τους ευρωπαίους εταίρους τους.

Στην ισχυρή ομάδα θα περιλαμβάνονται χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Φινλανδία και η Αυστρία, μεταξύ άλλων, ενώ στην «αδύναμη» η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και ίσως και η Ιρλανδία. ( http://filologos10.wordpress.com/2011/11/11/%CE%B4%CE%B9%CF%87%CE%BF%CF%84%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B2/ )

Άραγε αυτή η διαφήμιση για την ενωμένη Ευρώπη που παίζει τις τελευταίες μέρες σε όλα τα ΜΜΕ , τι ακριβώς θέλει να πει γιατί μόνον ενωμένη δεν είναι...

Οι συνέπειες όλων των νέων νόμων και συμφωνιών που υπογράφονται χωρίς να γνωρίζει κανείς τίποτα ; Αφού οι φωνές των λαών όχι μόνον δεν ακούγονται αλλά θα απαγορεύεται να μιλούν όπως θα δείτε στο βίντεο σύντομα θα φτάσουμε σε ολοκάυτωμα.

-Η αρχή μπορεί να πει κανείς έγινε με την άνοδο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία το 1933, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι σπόροι του αντισημιτισμού δεν υπήρχαν από πριν στην Γηραιά Ήπειρο.
Η συνέχεια θα γίνει με τη Μέρκελ , αν το σκεφτεί κανείς μόνο το μουστάκι της λείπει.
Δείτε εδώ περισσότερα για να καταλάβετε από που προέρχεται το μίσος τους και ποιος είναι ο σκοπός τους και να θυμηθείτε κάποια ιστορικά στοιχεία:
http://www.iefimerida.gr/news/34072/%CE%B7-%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%C2%AB%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7%C2%BB-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CE%B2%CF%81%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BE%CF%8C%CE%BD%CF%84%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%B9

Άραγε με το μίσος που τρέφουν προς τους Έλληνες , τι μορφή θα έχει το νέο ολοκαύτωμα;;;
Το γεγονός πως θα παραμείνω ελεύθερη, είτε απαγορεύεται είτε όχι, επιβάλει να υπογράψω τα λεγόμενά μου με το όνομά μου, Εύα Φρουδάκη

απόψε που φυσάει...

Ο άνεμος στριγγλίζει μανιασμένα στα αυτιά μου

Το σκοτάδι ραπίζει αλύπητα τη γνώση τη παντοτινή

Η μοναξιά καυτό οξύ το γαλαξία μου διαλύει

κι εσύ στο μεταξύ στρατιώτης, τηρείς τάφου σιγή

Ελήστεψαν τα ρόδα τα λευκά απ' την αυλή μου

Στα όνειρά μου στάθηκαν σύντροφοι πιστοί

Σ' αντίσκηνο κουλουριάζεται η άπορη φωνή μου

Χαμήλωσαν τα φώτα απόψε, πεθαίνει η λογική...

ουράνιο χέρι....

Ατενίζω τα ανοίγματα ανάμεσα στα σύννεφα με το χαρωπό χρώμα.

Παιχνιδίζουν με τα όνειρά μου και μαγεύουν τη ζωή.

Προκαλούν την πλάση για ατέλειωτα ερωτοτροπήματα και κυνηγούν τους ήχους των πουλιών που χάνονται ανάμεσά τους μπλέκοντας σαν ιστό το αποπλανημένο μυαλό τους...

Ποιας διάστασης την πύλη χρειάζεται να ανοίξω να βρεθώ κι εγώ εκεί σαν ροδογάλαζο χρώμα να φυσήξω ανάσα ηδονική στα έγκατά τους και να γεννηθούν αστρόσκονες ειρήνης να περιτριγυρίσουν τη γης.

Να γεμίσουν τραγουδίσματα τα βλέμματα και οι ψυχές των ανθρώπων , να πετάξουν κι αυτοί ανάμεσα τους σαν αερικά μαγεμένα....

Περνάει ο καιρός , το σπίτι μας ερήμωσε....

Στην πισίνα του ξενοδοχείου πλατσουρίζουν μερικά παιδιά που κοιτάς αμέριμνος από την ξαπλώστρα που σε κατάκτησε από το πρωί.

Σκέφτεσαι πως σε κάθε άλλη περίπτωση αυτή η εικόνα θα μπορούσε να σε συνεπάρει.

Όμως όχι!

Στο μυαλό σου στριφογυρίζει αδιάκοπα το παλιό σου σπίτι που ήταν εξοπλισμένο με όλα τα κομφόρ της αγάπης, μακάρι να μπορούσες να γυρίσεις εκεί για λίγα λεπτά να ρουφήξεις όση αγάπη χωράνε τα πνευμόνια σου και μετά να ξαναχαθείς σε πράγματα που δεν γνωρίζεις , σε σοκάκια που ο ήχος των παπουτσιών σου ακούγεται σαν τρίξιμο χαμένων ονείρων....

Οι μέρες μοιάζουν να τρέχουν τόσο αργά , τα χέρια σου τόσο κουρασμένα άδεια, το μυαλό σου τόσο συγυρισμένα χαμένο... όλα μοιάζουν να σε ειρωνεύονται γιατί αργοπορημένα βιάστηκες...

Η ζωή σου μπλέχτηκε στα βάτα μιας πλαγιάς μακριά από ανθρώπου μάτι, σε εσένα τόσο γνώριμα...

Θέλεις να ξυπνήσεις ένα πρωί και κανείς να μην γνωρίζει για εσένα τίποτα εκτός από το όνομά σου

και τη διεύθυνσή σου .

Κι εσύ να έχεις ξεχάσει πως υπήρξε ποτέ αυτό το ξενοδοχείο με τα κρύο δωμάτιο, Αύγουστο μήνα....

... στα σύννεφα φάνηκε μια ηλιαχτίδα ...είχε για μπαστούνι το κλειστό παρασόλι... χαμογελούσε στον άνεμο ξένοιαστα γουρλώνοντας τα μάτια της καθώς εκείνος χτυπούσε με φόρα το χρυσό πρόσωπό της. Ανάμεσα στα ανοίγματα ακούστηκαν ανθρώπινα τιτιβίσματα που χόρευαν με ρυθμό...

σκοτεινή περίοδος

στις χειμωνιάτικες σιωπές

κρύβεται το κλάμα

που κρύβει τη φωτιά...

θυμήσου όταν κλαις
πόσο κάηκες
πριν τυλιχτείς στο σκοτάδι που φοράς
τις νύχτες...

Συνάντησε τον καπνό
πριν να είναι αργά

αφαίρεσε το χιόνι

Κάθε ήχος κι απόηχος να μην πνιγεί

κάθε ρυάκι να κυλήσει γιασεμί

αντίο πριν να πεις στην πεταλούδα

ο γυρισμός δικός σου



Άσε μου ένα κερί αναμμένο
να με χορεύει με τη κατακόκκινη φλόγα του

Άσε με...

έχουμε καιρό να τα πούμε...

Στην καρδιά του φθινοπώρου!
Η φύση ποτίζεται και τα σύννεφα παίζουν στον ουρανό για να χαζεύουμε εμείς....
Οι καιροί μπορεί να είναι χαλεποί ,
μα οι δύσκολοι δρόμοι υπάρχουν για να περπατάνε οι ήρωες.
Η βροχή για να ξαναβγεί το ουράνιο τόξο....
Οι οικογένειες μονοιάζουν σαν κάτι δυνατότερο να τους ενώνει από πριν.

Έχω πετάξει από πάνω μου τις σκόνες, έχω γεμίσει τις ώρες μου χρυσάφι,
μιλάω πιο συχνά με τους ανθρώπους
και με τον άλλο μου εαυτό κοιμόμαστε αγκαλιά!

Ο χειμώνας που είναι στο κατώφλι μου, ζεστά χαμογελά...

Οι κόποι ανταμοίβονται , το μέλλον φαντάζει αισιόδοξο , ποτέ μου δεν ζητούσα πολλά...
Μαθήματα ζωγραφικής προστίθενται στην συλλογή μου και πρωινά Κυριακής θα γεμίζουν χρώμα
τους καμβάδες μου,
το βλέμμα μου θα περιπλανιέται σε αφρούς
η ζωή θα κυλά με αρώματα και ορχιδέες...

Μην απομακρύνεστε !

Αφήστε μου τα χνάρια σας ,
σκορπίστε εικόνες σας
να μαζέψω,
σαν ροδοπέταλα να ακουμπήσω στο λευκό...

9 Οκτώβρη 2011 , πριν βγει ο ήλιος...

αγαπώ ότι συμβαίνει εκεί έξω
όταν οι στάλες μοιάζουν με μορφές
όταν ο νους ταξιδεύει πλάι στη δροσιά
και η μυρωδιά κυριεύει το είναι

 

και αν ετούτο  ειν' το ριζικό μου ...

εγώ το αποδέχομαι!

(αφιερωμένο στην αγαπημένη μου καθηγήτρια αγγλικών Σμαράγδη Κορτσαλιουδάκη-Βιζυράκη)

φραγή εισερχομένων

Είχα ξεχάσει πόσο όμορφο είναι να ζεις στην εξοχή. Διακοπές ούτε για αστείο, μονοήμερες μέχρι το Ναύπλιο και αυτό με την ψυχή στο στόμα.

Εδώ είναι άλλος κόσμος . Η Κρήτη φέτος που μπόρεσα να πάρω άδεια από τη δουλειά ήταν δεδομένη! Πάντα ήθελα να έρθω να αγγίξω το χώμα της , να γευτώ τα σταφύλια της , να περπατήσω στα Λευκά Όρη της . Ήταν ώρα να γίνει. Με το αυτοκίνητο γυρνάω στα χωριά , πίνω ρακί με τους ντόπιους στους καφενέδες και στέκομαι στους γκρεμούς για να τραβήξω πανοραμικές φωτογραφίες . Νιώθω άλλος άνθρωπος με αυτόν τον αέρα στα πνευμόνια , μου το λέγανε μα είναι άλλο να τον εισπνέεις...

Το κινητό δονείται, έχω κλείσει τον ήχο για να ακούω μόνο τους μαγικούς ήχους του νησιού . Κοιτάω την οθόνη , ο Κώστας από το γραφείο.Τι να θέλει πάλι;;

''Νίκο , συγνώμη που ενοχλώ ακόμα και στις διακοπές σου αλλά είναι απόλυτη ανάγκη να μου πεις που είναι ο φάκελος της Καραχάλιου, πρέπει να ελέγξω κάποια στοιχεία ....

Αυτός ο τόπος με γιατρεύει . Στιγμές μετά το τηλεφώνημα ούτε που το θυμόμουν . Είχα παρασυρθεί από το τοπίο καθώς οδηγούσα και έβγαινα από ένα φαράγγι. Μα είναι φανταστικό , βλέπω τη θάλασσα μπροστά μου ενώ είμαι στο βουνό. Άραξα το αμάξι και κατέβηκα να απολάυσω τη θέα. Λίγο πιο κάτω στην πλαγιά ένα σπίτι παλιό μου έγνεφε να ξαποστάσω στη σκιά του, σκάει ο τζίτζικας...

Κάθισα εκεί ώρες , είχα μαζί μου σάντουιτς , νερό και τη μηχανή. Τράβηξα πολλές φωτογραφίες που θα γεμίσουν εκείνο το άλμπουμ που μου έκανε δώρο η Φιλιώ γνωρίζοντας πως ασχολούμαι με τη φωτογραφία .

Θέλω να μείνω, σε αυτήν εδώ τη σκιά , σε τούτη την πλαγιά, να αγναντεύω τα προβατάκια του πελάγου και να μυρίζω τη ρίγανη.

Σηκώνομαι δυσαρεστημένος που πρέπει να φύγω. Έχει εκδήλωση στην παραλία, θα παίζει και ζωντανή ορχήστρα. Αν ήξερα πως θα έφτανα εδώ πάνω δεν θα κανόνιζα με τα παιδιά που γνώρισα ή θα έλεγα να έρθουν κι εκείνοι, αντί για παραλία να κάτσουμε κάτω από τον πλάτανο στην πλατεία να πιούμε κρασί παρέα με μαντινάδες.

ΠΩΛΕΙΤΑΙ. Έτσι γράφει εδώ; Έχει και τηλέφωνο.

Αποθήκευσα τον αριθμό.Ήταν γραμμένος με παχύ στρώμα μπογιάς στο ξεχαρβαλωμένο παράθυρο του σπιτιού που μου χάρισε τη σκιά του. Πήρα το δρόμο της επιστροφής...

Στην παραλία είχαν στήσει σκηνή , είχαν βάλει καρέκλες. Οι γυναίκες του χωριού είχαν γεμίσει ένα αυτοσχέδιο μπουφέ με δεκάδες κρητικούς μεζέδες! Πιο κει ακούγονταν η λύρα να κάνει πρόβα και ο αέρας μύριζε θάλασσα που μου έπαιρνε το μυαλό. Βρήκα τους φίλους σε ένα τραπεζάκι δίπλα στα αλμυρίκια να πίνουν μπύρες.

-''Ωραίο σημείο βρήκατε'', τους είπα και έκατσα ευχαριστημένος.

Τους είπα για την πλαγιά που για τόσες ώρες έγινε σπίτι μου και μου είπαν πως εκεί πάνω είναι ωραία αλλά το καλοκαίρι όλοι κατεβαίνουν παραλιακά για να τα βγάλουν πέρα με τους τουρίστες. Ο θείος του Γιώργου έχει το μαγαζί που καθόμαστε , είπαν. Έφτιαξε σπίτι δίπλα στο μαγαζί και δωμάτια να νοικιάζει. Το σπίτι πάνω στην πλαγιά το πουλάει.

Η μουσική έπαιζε μελωδικά , οι μεζέδες ήταν πεντανόστιμοι , η παρέα εξιστορούσε γεγονότα που έχουν συμβεί στο χωριό με μια σπίθα στα μάτια σαν όλος ο άλλος κόσμος να μην έχει σημασία. Σηκώθηκα να μπω στο μαγαζί του Μανώλη του καπετάνιου.

Η ορχήστρα άχισε να τα μαζεύει , ο κόσμος αραίωσε. Εμείς τραβήξαμε για την ακτή. Ξαπλώσαμε στα βότσαλα . Ο Πέτρος είπε να ανάψουμε φωτιά . Απομακρύνθηκα να βρω ξύλα. Γύρισα με πολλά ξερόκλαδα και κλαδιά .

-''Ολόκληρο φράχτη έφερες;'' ρώτησε ο Γιώργος.

-''ναι ,τον βρήκα εκεί κάτω από το βράχο''

-'' κάποιοι ξένοι έφτιαξαν σπίτι στο βράχο , έμεναν εκεί όλο το καλοκαίρι ''

-''ωραία καβάντζα''

-'' ο φράχτης θα κάνει καλή φλόγα, να ψήσουμε κανένα καλαμάρι!''

-'' θα ανακυκλωθεί. Θα γίνει κομμάτι της περίφραξης στο σπίτι στην πλαγιά''

με κοιτάξαν όλοι στα μάτια.

Όταν βγήκα από το μαγαζί του κυρ Μανώλη τα είχαμε συμφωνήσει . Ο Γιώργος , ο Πέτρος και ο Σήφης δεν θα είναι φίλοι που γνώρισα σε κάποιες διακοπές και μετά χαθήκαμε. Θα είναι φίλοι καρδιακοί.

Ο Σήφης σφυρίζοντας πάει στην προβλήτα, ρίχνει την καλαμαριέρα στο νερό, μοιάζει με άνθρωπο που ξέρει τι θέλει από τη ζωή. Ο Πέτρος αναλαμβάνει τη φωτιά.

ο Γιώργος πλησιάζει:

-''θα πάρεις το σπίτι του θείου στην πλαγιά ;''

-''ναι Γιώργο, δεν ξέρω αν θα μένω μόνιμα αλλά όσο μπορώ θέλω να μένω εκεί . Μ'αρέσει η

ζωή που κάνετε εδώ, μ'αρέσει η παρέα σας.''

Μου έσφιξε το χέρι, έτσι όπως κάνουν οι Κρητικοί, είναι νωρίς για αγκαλιές

-''το σπίτι σου , οι δικοί σου στην Αθήνα;''

-'' δεν τους βλέπω καθόλου Γιώργο. Όλη μέρα εκεί τρέχουμε να προλάβουμε και

τελικά τίποτα δεν προλαβαίνουμε...''

Το τηλέφωνο στην τσέπη μου δονείται.Ο ξάδερφός μου ρωτά πόσο πετρέλαιο να βάλουμε για φέτος στην πολυκατοικία.

-'' Μην με υπολογίζετε για φέτος Αντρέα''

Επιλέγω φραγή εισερχομένων .

Με μια πέτρα σκαλίζω τα αρχικά μου στο κομμάτι του φράχτη, ενώ ο Σήφης φέρνει κιόλας καλαμάρια για τη φωτιά.

είμαι πολύ χαρούμενη

και θα το μοιραστώ μαζί σας! Ξεκινάω μαθήματα συγγραφής, μαθήματα κατασκευής κοσμημάτων με μέταλλο και μου ανατέθηκε να γράψω κριτική για βιβλίο!
σίγουρα κάποια στιγμή θα σας μιλήσω περισσότερο για όλα αυτά αφού το ταξίδι θα είναι μεγάλο και ευχάριστο και πολλά μυστικά θα θελήσουν να αποκαλυφθούν ...

μην ξεχνάτε να ζήσετε τη ζωή με δικές σας επιλογές και να πιστεύετε στον εαυτό σας μέχρι να βγάλετε φτερά!

γίνετε μέλος της oriflame ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ

Παραγγείλτε τα αγαπημένα σας φυσικά προϊόντα με έκπτωση μέλους όποτε θέλετε χωρίς δέσμευση στο ποσό της παραγγελίας! Κατευθείαν στο σπίτι σας όποτε εσείς το θελήσετε!

επικοινωνήστε στο mail   evafr77@hotmail.com   για να κάνουμε τη δωρεάν εγγραφή σας!

Oriflame Sweden - Ομορφιά, Χρήματα, Διασκέδαση

να ζεις, ν'αγαπάς και να μαθαίνεις

¨Ανάμεσα σε εσάς και σε μένα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή πολύ περισσότερα πράγματα από τους κραδασμούς που προκαλούν στον αέρα τα τρελά μου λόγια. Είμαι σίγουρος όττι θα ΄ρθει κάποια μέρα που πολλοί από μας θα έχουμε γίνει τόσο ευαίσθητοι στους κραδασμούς, που θα μπορώ εγώ ή ένας άλλος ομιλητής να συεκόμαστε εδώ και να στέλνουμε κραδασμούς που θα κουνάνε τις καρέκλες σας! Τότε δε θα χρειάζονται πια λόγια και θα ΄ναι σπουδαία μέρα.¨






¨ Κανείς δεν μπορεί να υποφέρει τη μη ύπαρξή μου όπως εγώ, αλλά αύριο είναι μια άλλη μέρα και πρέπει να αποφασίσω να σηκωθώ από το κρεβάτι μου και να ζήσω ξανά. Κι αν αποτύχω δε θα έχω την παρηγοριά να τα βάλω με σένα, με τη ζωή, ή με το Θεό. ¨






¨ Η κουβέντα του Σαιντ Εξυπερύ για την επιστροφή στον εαυτό σου είναι πολύ ωραία, αλλά για να οδηγηθείς ξανά πίσω στον εαυτό σου πρέπει να αποφασίσεις, σε κάποιο βαθμό, ποιος αισθάνεσαι ότι πρέπει να γίνεις. Σου υπόσχομαι πως, αν αφοσιωθείς πραγματικά στην προσπάθεια ν' ανακαλύψεις ποιος πραγματικά είσαι , θα είναι το πιο συναρπαστικό ταξίδι της ζωής σου. ¨




¨Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι το κουτί που μα ς βάλανε μέσα κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα, μπείτε και κοιτάχτε τι υπαρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα, είναι η πραγματικότητα του αύριο.¨




¨ Πάντα έβρισκα τρόπο να το κάνω.Ακόμη βρίσκω! ¨


¨ Υπάρχει πάντα κάτι που μπορεί να γίνει.Δοκίμασε ¨


  Ένα  βιβλίο που μου σύστησε μια υπέροχη κυρία που γνώρισα το 2009 όταν δούλευα στο Μαράθι κατά τη διάρκεια μιας όμορφης και συγκινητικής συζήτησης! Ένα βιβλίο από τα πιο πολυδιαβασμένα που αποτελεί θησαυρό και μια ατέλειωτη πηγή έμπνευσης, θάρρους και αποφασιστικότητας για όλους όσους αναζητούν μια καινούρια διάσταση στην προσωπικότητά τους και στη ζωή τους!! Περασμένο στη λίστα επιθυμιών στη βιβλιοθήκη μου στο κάτω μέρος του blog και ήθελα για δύο χρόνια να φτάσει με κάποιο τρόπο στα χέρια μου. Σε αυτό βοήθησε το βιβλίο της Rhonda Byrne ¨the Secret¨ .


 Η Μπέτυ Λου Κράτοβιλ γράφει για το βιβλίο του Leo Buscaglia πως είναι μια περιπλάνηση στο πανηγύρι της ζωής.



* ευχαριστώ από καρδιάς τον Μάρκο!




σχετικά links

http://www.scribd.com/doc/26587425/%CE%9D%CE%B1-%CE%96%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%9D-%CE%91%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%AC%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%9C%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%82

http://www.inspirational-quotes-and-quotations.com/quotes-by-leo-buscaglia.html

http://philosophersnotes.com/quotes/by_teacher/Leo%20Buscaglia

όσες σταγόνες έχει η Μεσόγειος , τόσοι είναι οι κόσμοι που τραβούν το είναι μου κοντά τους

πολυεπίπεδη πείνα
πείνα σε κάθε επίπεδο
το τίποτα
να το κάνεις όλα
να αρκείσαι στα λίγα
να αρκείσαι στο τίποτα

ισορροπία
που  να τη βρεις
σε ποιο από όλα τα τίποτα
κανένα δε βαραίνει πιο πολύ από το άλλο

πόσο δύσκολο είναι το ταξίδι
από το τίποτα στο όλα
και από το όλα στα πολλά τίποτα
πόσο τίποτα νιώθεις κάνοντας αυτό το ταξίδι

άραγε αντέχεις άλλο να ποτίζεται από τίποτα
κάθε κύτταρό σου

λουλούδι από τίποτα αντέχεις να φυτρώσει;;;




(πολύ καιρό γραμμένο, αυτό το ταξίδι έχει τελειώσει όμως καταφέρνει να με διώχνει από το τίποτα και να μου δίνει πολλά  κάθε φορά που το διαβάζω!)

η συνεννόηση των πεταλούδων....24-06-2011 κάποια ώρα πρωινή

«Μην αντιμιλάς στο φως

άσ’ το να σε διαλύσει».

...(Παναγιώτης Καποδίστριας)
1979-2009

αφιερωμένο σε μία καλοκαιρινή συνάντηση που άλλαξε τη ζωή μου

θα αράξω στον αφρό σου

θα γλυκαθώ από τον καρπό σου

θα αναστενάξω πάνω στα χνώτα σου

θα ταξιδέψω στο δέρμα σου

θα ζήσω στο άρωμά σου

θα λύσω το αίνιγμά σου

θα αναδυθώ στο βλέμμα σου

σαν χρυσαφιά γοργόνα

θα αρπαχτώ από τις λέξεις σου

θα υπηρετήσω τη γενιά σου

θα πιω τα δάκρυά σου

θα ονειρευτώ την επιστροφή σου

κάποια φεγγάρια μετά....

...έλειψα αρκετό καιρό. Κάθισα πολλές ώρες μόνη. 

Υπήρξαν στιγμές εκκωφαντικής σιωπής. Υπήρξαν στιγμές που με κούφαναν οι συνεχόμενες απογειώσεις πολεμικών αεροσκαφών που κατευθύνονται για να σκοτώσουν Λίβυους...Υπήρξαν αρκετές ώρες που τρίβωντας τα δάκρια στα μάτια κατάφερνα να πρηστούν ακόμα περισσότερο, να γίνουν πιο κόκκινα... Πολλές στιγμές θύμωσα με τον εαυτό μου, για όλα εκείνα τα λάθη που δεν διόρθωσα..Άκουσα φωνές να μου γκαρίζουν, αδιάκοποι πόλεμοι στήθηκαν μπροστά μου , κόσμοι συγκρούστηκαν και δεν ήξερα από που να πιαστώ.Οδηγήθηκα σε ένα σκοτεινό κόσμο ψάχνονας μια ζεστή φλόγα που θα με αγκάλιαζε για να αγαλιάσει ην ψυχή μου που κουράστηκε από την ταλαιπωρία ετών...

Προσπάθησα να συναρμολογήσω όλα τα ανεξήγητα φαινόμενα τρέμωντας απεγνωσμένη για λευτεριά! Έψαχνα μάταια να βρω κάτι να σώσω, ζητιάνευα για διέξοδο και τελικά κοιτώντας μπροστά ένα βράδυ Μεγάλης Παρασκευής , ενώ περπατούσα σε ένα ολοσκότεινο δρόμο χωρίς κανένα φως και κινδυνεύοντας να πέσω σε κάποιο χαντάκι, απλώθηκε μπροστά μου η αλήθεια.

Έιμαι αυτή που είμαι, με δέχομαι , όσα έπραξα ήταν ο δρόμος μου, δεν ακολούθησα ποτέ τον δρόμο που άλλοι μου υπέδειξαν . Όσο και να με πονάει το παρελθόν δεν θα το ξεχάσω ποτέ, αυτό είναι εκείνο που με τόσο δυνατό τρόπο μου έδειξε ότι ενώ όλα αυτά τα τραγικά συνέβαιναν πάντα με κρατούσε ζωντανή ένα υπέροχο φως!Δεν διάβασα πολύ όλες αυτές τις ημέρες ενώ το ήθελα, το μυαλό μου έτρεχε μαραθώνιο και δε με άφηνε...Είχα χρέος να σκεφτώ μόνη και να ανταπεξέλθω σε όλο αυτό το κυνηγητό.Νήσεψα μετά από πολλά χρόνια , βίωσα το Πάσχα όπως ποτέ, προσευχήθηκα ενώ είχα σταματήσει να το κάνω .Δεν πίστευα σε τίποτα, δεν ήθελα να πιστέψω , πονούσα πολύ για να το κάνω και πίστευα μόνο πως ο κόσμος είναι μάταιος. 

Όχι , δεν είναι , τίποτα δεν είναι μάταιο! Μου το ψυθίρισαν γλυκά μεγάλες μορφές , ο Νίκος Παπάζογλου και ο φίλος του ο Ρασούλης, ο Καζαντζάκης  και οι γραφές , μα ακούγοντας τα λόγια του Γιάννη Σακελαράκη , όσο κι αν ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς τελικά είχα φτάσει εκεί! Δεν θέλει πολλά πράγματα η ζωή...λίγα θέλει! Θέλει να ξέρεις τι έχεις μέσα σου, θέλει να αγαπάς και να πιστεύεις, όμως για μένα τελικά το μεγαλύτερο μυστικό που ξεπρόβαλε μπροστά μου όταν κρεμόμουν στο χάος προσπαθώντας να το ταράξω είναι που άκουσα τη σιωπή! 

Τη σιωπή της δημιουργίας , τη σιωπή της σοφίας. Μέσα στη σιωπή με άγγιξε ο Θεός , εκεί λάμπει το φως ,εκεί βρίσκει την τάξη η αναρχία....εκεί δεν υπάρχουν δεσμά και κάγκελα , μόνο ειρήνη διάχυτη , γαλήνη,ωρίμανση, εκεί το τραγούδι δεν είναι λυπητερό! Είναι ο κήπος που έψαχνα να βρω από όταν ήμουν μικρή, είναι όλοι οι σκοποί εκπληρωμένοι., είναι τα αστέρια που δεν μπορούσα να  πιάσω.Τα μάτια μου είναι πια ανοιχτά , δε φοβάμαι τίποτα. Κανείς δε μπορεί να νικήσει το χρόνο, όμως ότι ζούμε είναι συνέχεια του παρελθόντος , είναι ένα σημείο του κύκλου, είναι πράξεις που ακούγοντας τη σιωπή μπορούν να είναι σωστές, να είναι ασπίδες στην μάχη, βάρκες σε γαλήνια νερά.

Αυτόν τον Απρίλη δεν ήμουν εδώ γιατί έπρεπε να ακούσω τη φωνή μου, έπρεπε να κοιτάξω μέσα μου πιο πολύ από ποτέ. Με έσωσε η αλήθεια, αυτή που κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να της ξεφύγει. Συναρμολόγησα το άπειρο και ακούμπησα τα άγια χώματα. Κόλλησα τη ρωγμή του χρόνου! Ο ήλιος μου εξομολογήθηκε τα μυστικά του! Αποδέχτηκα τον κόσμο μέσα μου, έμαθα το λόγο ύπαρξής του . Επέστρεψα από το ταξίδι στην άβυσσο τραγουδώντας ...

κωδικός κοσμοθεωρίας

ο άνθρωπος είναι μετέωρος
κάτι σαν ιπτάμενη μηχανή
κοιτάζω
η σελήνη κρύβει την άλλη της πλευρά
τι βλέπω; 
ταξίδι
ενέργεια
έλξη: γη , ύδωρ , ουρανός 
άξονας
οι σκέψεις μου μπήκαν στο φούρνο μικροκυμμάτων
το σύμπαν έχει διαολεμένο χιούμορ
οι υπόλοιποι  λένε ότι είμαι συμπαθητική
άρα κανείς δε με καταλαβαίνει
θεοί και αστέρια
απαγορευμένα Βατικανού και τεκτονικών κύκλων
εγώ ήρθα ,σταμάτησα ,γύρισα
ταξιδεύω στο χωροχρόνο
περιορισμός
αβεβαιότητα
ταγκό στον αέρα
θάνατος δια της πυράς ή προορισμός;
μύθος ή πραγματικότητα;
τέλος ή αρχή;
αναμονή
έλλειψη
κίνηση ή ακινησία;
σκόνη και άλγεβρα
έμπνευση και ψυχή
απάντηση στην μηχανή του χρόνου
περίοδοι
δράση-στιγμές!

ας κοιτάξουμε τον ήλιο

ένα όμορφο πρωινό και ένα ακόμα πιο ηλιόλουστο μεσημέρι , με υπέροχες μυρωδιές και ένα πονηρό αεράκι να παρασέρνει τα έντομα στο δικό του τραγούδι! η δύναμη της συνήθειας πατάει το κουμπί που στέλνει σήμα στο διαβολόκουτο να ανάψει...
καταιγισμός από κουτσομπολίστικες εκπομπές σε επανάληψη. Μα καλά αφού αυτοί απεργούν για ποιο λόγο πρέπει να δούμε τα ίδια μασημένα και φτυσμένα λόγια , τις ίδιες κακόγουστες εικόνες ;;
η δύναμη της σεινήδησης πατάει το ίδιο κουμπί , αυτή τη φορά για να κλείσει την πύλη της εικονικής πραγματικότητας και να ανοίξει άλλες περισσότερο ενδιαφέρουσες και ρεαλιστικές.
Εκείνη την ώρα σε ένα από τα παράθυρα που έχω ανοιχτά στον υπολογιστή , βασιλεύει το περιβόητο ''προσωποβιβλίο''. Ευτυχώς το χρησιμοποιώ μόνο για περιορισμένους λόγους, όπως για παράδειγμα να ενημερωθώ για διάφορες εκδηλώσεις που θέλω να παρακολουθήσω.Δεν μπόρεσα να αντισταθώ, έγραψα:

''παρατήστε την τηλεόραση στην φτωχή μοίρα της να παίζει επαναλλήψεις και ανούσιες εκπομπές( ας έβαζαν τουλάχιστον μία ταινία ή ένα ντοκιμαντέρ αλλά τα σκουπίδια έγιναν η βασική φύση τους). διαβάστε ένα βιβλίο , μία εφημερίδα , ψάξτε πράγματα ουσιαστικά , εμπλουτίστε τις γνώσεις σας,γνωρίστε τη ζωή, τους τόπους, τους ανθρώπους, τον εαυτό σας. η τηλεόραση σας αφήνει νηστικούς...''

 βιαστικά χωρίς να σκεφτώ ήθελα να φωνάξω σε όλους να κλείσουν την τηλεόραση χωρίς άλλη καθυστέρηση . Δεν άντεξα τη φυλακή αυτή , την πλύση εγκεφάλου που δέχονται καθημερινά σαν να μη συμβαίνει τίποτα, ακριβώς όπως θα δέχονταν ένα δωρεάν γεύμα...

αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να ζούμε χωρίς λογική κρίση , γιατί την θάψαμε ενώ εκείνη διψάει να μας ξυπνήσει.

αφού αναρτήθηκαν κάποια σχόλια από κάποιους φίλους και γνωστούς , αργότερα πρόσθεσα:

''ενέσεις με εισαγώμενο δηλητήριο πολλά χρόνια τώρα, από Αμερική, νότια Αμερική, Ιαπωνία , τώρα και Τουρκία...τι σημασία έχει ,όλα στην ίδια κατηγορία ανήκουν , δεν προσφέρουν γνώση και τροφή αλλά την ρουφάνε και μας αφήνουν... άδειους. Υπάρχουν εκατομμύρια πράγματα που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει αντί να συμβιβαζόμαστε με την αποχαύνωση που στοχευμένα μας επέβαλαν. Ας ξυπνήσει επιτέλους ο κόσμος , μας έχουν κάνει μαριονέτες .Εξοντώνουν την προσωπικότητα , την ελευθερία μας και τη φυσική ομαλή εξέλιξη, μας μετάλλαξαν , ενσάρκωσαν το ψέμα, τη σκλαβιά και την απογοήτευση...''

παραπλανεμένα μάτια χάνουν την αλήθεια 

υ

ποιους εξυπηρετεί η απεργία των ΜΜΕ;;

http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/04/blog-post_6682.html


 οι επτά νόμοι της πνευματικής εξαπάτησης

http://autognosia.pblogs.gr/2011/02/oi-epta-nomoi-ths-pnefmatikhs-exapathshs-kai-ta-epta-antidota-to.html


 κοινωνική μηχανική :η τεχνική της παγκόσμιας εξαπάτησης

http://forza-grecia.pblogs.gr/2011/03/koinwnikh-mhhanikh-h-tehnikh-ths-pagkosmias-exapathshs.html